ПАЁМИ ТАБРИКОТИИ РОҲБАРИ МАЪМУРИЯТИ МИНТАҚАИ ОЗОДИ ИҚТИСОДИИ «ДАНҒАРА» СОБИРЗОДА ҶАМШЕД АБДУСАИД БА МУНОСИБАТИ РӮЗИ МОДАР

Бо эҳтироми амиқ ва самимияти беандоза ҳамаи Шумо — модарони азиз ва бонувони арҷмандро ба муносибати Рӯзи Модар, ки ҳамчун ҷашни зебоӣ, муҳаббат, садоқат ва арҷгузорӣ ба мақому манзалати волои зан дар ҷомеа таҷлил мегардад, самимона табрик ва таҳният менамоям.
Воқеан, нақши зан — модар дар ҷомеаи муосири мо басо бузург ва тақдирсоз мебошад. Модар сарчашмаи ҳаёт, тарбиятгари насли инсонпарвару ватандӯст, поягузори ахлоқу маърифат ва чароғи фурӯзони ҳар хонадон аст. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид менамоянд:
«Модар — сарчашмаи ҳаёт, чароғи хонадон ва тарбиятгари насли инсонпарвару ватандӯст мебошад».
Бо сиёсати хирадмандона ва инсонпарваронаи Пешвои миллат дар даврони истиқлолият мақому мартабаи зан дар ҷомеа ба сатҳи баланд бардошта шуда, барои таъмини баробарҳуқуқии занону мардон дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷамъиятӣ заминаҳои устувори ҳуқуқӣ ва иҷтимоӣ фароҳам оварда шуданд. Қабул ва татбиқи стратегияҳо ва барномаҳои давлатӣ ҷиҳати баланд бардоштани мақоми занон, дастгирии иҷтимоии бонувон ва ҷалби онҳо ба вазифаҳои роҳбарикунанда далели равшани таваҷҷуҳи доимии давлат ва Ҳукумат нисбат ба ин қишри фаъол ва созандаи ҷомеа мебошад.
Имрӯз бонувони тоҷик дар баробари мардон дар рушди иқтисоди миллӣ, пешбурди соҳаҳои саноат, соҳибкорӣ, идоракунии давлатӣ ва фаъолияти истеҳсолӣ саҳми арзишманд мегузоранд. Боиси ифтихор аст, ки шумораи занони роҳбар дар ҳамаи зинаҳои идоракунӣ сол аз сол меафзояд ва онҳо бо масъулиятшиносӣ, заковат, иродаи қавӣ ва садоқат ба Ватан фаъолияти пурсамар доранд.
Маъмурияти Минтақаи озоди иқтисодии «Данғара» низ саҳми бонувонро дар рушди фаъолияти истеҳсолӣ ва идории минтақа баланд арзёбӣ намуда, барои фароҳам овардани шароити мусоиди меҳнат, такмили ихтисос ва рушди касбии онҳо пайваста тадбирҳои муассир меандешад.
Дар ин рӯзи пурфайзу муборак ба ҳамаи Шумо — модарону бонувони гиромӣ саломатии бардавом, рӯзгори пурсаодат, хушбахтии хонаводагӣ, иродаи қавӣ ва комёбиҳои нав ба нав таманно менамоям. Бигзор меҳру муҳаббат, сабру таҳаммул ва ҳикмати модаронаи Шумо чароғи зиндагии ҳар хонадонро ҳамеша фурӯзон нигоҳ дорад ва иқболи баланди Шумо роҳнамои роҳи нек бошад.
Зан ҳаст агар, ҳаёт пур аз нуру зиёст,
Бе меҳри ӯ ҷаҳон ҳама сарду бенавост.