ТАБРИКОТИ РОҲБАРИ МАЪМУРИЯТИ МИНТАҚАИ ОЗОДИ ИҚТИСОДИИ «ДАНҒАРА» СОБИРЗОДА ҶАМШЕД АБДУСАИД БА МУНОСИБАТИ 35-СОЛАГИИ ИСТИҚЛОЛИ ДАВЛАТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

ҲАМВАТАНОНИ АЗИЗ!

Бо эҳсоси баланди ифтихори миллӣ, сипоси самимӣ барои соҳибватаниву соҳибдавлатӣ ва арҷгузорӣ ба арзишҳои муқаддаси давлатдорӣ, фарорасии 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон-ро ба тамоми мардуми шарифи Тоҷикистон, сокинони сарбаланди вилояти Хатлон ва ноҳияи Данғара, кормандони мақомоти давлатӣ, соҳибкорону сармоягузорон, аҳли илму маорифу фарҳанг, ҷавонони саодатманди кишвар ва ҳамаи ҳамватанони азиз самимона табрик мегӯям.
Истиқлолият барои миллати тоҷик танҳо як санаи таърихӣ нест. Истиқлолият — шарафи соҳибдавлатӣ, рамзи озодӣ, эҳёи давлатдории миллӣ ва масъулияти бузурги ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон дар назди Ватан ва наслҳои оянда мебошад.
35 соли соҳибистиқлолӣ барои Тоҷикистони азизи мо давраи пур аз рӯйдодҳои бузурги таърихӣ, мубориза, заҳмат, созандагӣ ва дастовардҳои муҳим гардид. Ин солҳо роҳи пурпечутоби давлатсозӣ, таҳкими сулҳу субот, барқарорсозии иқтисоди миллӣ, рушди иҷтимоӣ ва болоравии нуфузи Тоҷикистон дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мебошанд.
Вақте ба роҳи тайкардаи кишвари соҳибистиқлол назар меандозем, пеш аз ҳама, бо эҳсоси амиқи эҳтиром номи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон-ро ба забон меорем.
Зеро дар солҳои барои давлату миллат ниҳоят душвору тақдирсоз, вақте ки Тоҷикистон бо хатари парокандагии ҷомеа, заъфи сохторҳои давлатӣ ва мушкилоти зиёди сиёсиву иқтисодӣ рӯ ба рӯ буд, маҳз бо иродаи қавӣ, матонат, хирадмандии сиёсӣ ва азму талошҳои пайгиронаи Пешвои миллат роҳи наҷоти давлат ва таҳкими сулҳу ваҳдат муайян гардид.
Пешвои миллат тавонист миллати парокандаро дар атрофи ғояи давлатдории миллӣ муттаҳид намуда, Тоҷикистонро аз марҳилаи ниҳоят душвори таърихӣ ба роҳи сулҳу субот, созандагӣ ва рушди устувор раҳнамун созад.
Сулҳу ваҳдати миллӣ имрӯз барои ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон арзиши муқаддас мебошад. Зеро маҳз сулҳ буд, ки ба мо имкони зиндагии осоишта, таҳсил, меҳнат, ободонӣ, рушди иқтисод ва бунёди ояндаи шоистаро фароҳам овард.
Сулҳ заминаи ҳамаи созандагиҳои мо гардид ва ваҳдати миллӣ неруи бузурги пешбарандаи Тоҷикистони соҳибистиқлол шуд.
Дастоварди сулҳи тоҷикон, ки бо талошҳои пайгиронаи роҳбарияти давлат ва иштироки фаъолонаи фарзандони содиқи миллат ба даст омад, имрӯз ҳамчун таҷрибаи муҳими ҳалли осоиштаи низоъ ва расидан ба ҳамдигарфаҳмӣ мавриди таваҷҷуҳи ҷомеаи байналмилалӣ қарор дорад.
Идомаи ҳамин сиёсати сулҳҷӯёна ва башардӯстона имрӯз дар ташаббусҳои байналмилалии Пешвои миллат низ равшан таҷассум меёбад. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо пешниҳодҳои созанда дар арсаи байналмилалӣ пайваста ҷонибдори таҳкими сулҳ, эътимод, ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳамкории байни давлатҳо мебошанд.
Дар ин замина, ташаббуси Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба «Даҳсолаи таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027–2036», ки бо ибтикори Пешвои миллат пешниҳод гардидааст, идомаи мантиқии сиёсати сулҳҷӯёнаи Тоҷикистон ва саҳми арзандаи кишвари мо дар таҳкими фарҳанги сулҳ ва суботи ҷаҳонӣ мебошад.
Ин ташаббус бори дигар нишон медиҳад, ки Тоҷикистон, ки худ роҳи пурпечутоби расидан ба сулҳу ваҳдати миллиро тай кардааст, имрӯз таҷрибаи сулҳсозии худро барои таҳкими сулҳ ва суботи пойдор ба манфиати наслҳои оянда пешниҳод менамояд.
Ин ҳама шаҳодат медиҳад, ки Тоҷикистон аз таҷрибаи сулҳи миллӣ сабақ гирифта, имрӯз дар сатҳи байналмилалӣ низ барои таҳкими фарҳанги сулҳ, эътимод ва ҳамкории созанда талош менамояд.
Агар имрӯз ба симои Тоҷикистон назар андозем, пеши назари мо манзараи кишвари дигаргуншуда ва рӯ ба рушд меояд. Дар гӯшаву канори мамлакат роҳҳои наву муосир, пулҳо ва нақбҳо, неругоҳҳо, корхонаҳои саноатӣ, муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо, марказҳои саломатӣ, муассисаҳои фарҳангӣ, боғу гулгаштҳо ва дигар иншооти иҷтимоиву иқтисодӣ бунёд гардидаанд.
Мактабу кӯдакистонҳое, ки имрӯз фарзандони мо дар онҳо дониш меомӯзанд; беморхонаҳо ва марказҳои тиббие, ки саломатии мардум дар онҳо ҳифз мегардад; роҳу пулҳое, ки деҳаҳо, шаҳру ноҳияҳо ва минтақаҳои кишварро ба ҳам мепайванданд — ҳамаи ин бозгӯи марҳилаи бузурги созандагӣ дар даврони соҳибистиқлолӣ мебошанд.
Дар ин давра ҳазорҳо иншооти муҳими иҷтимоӣ ва иқтисодӣ мавриди истифода қарор гирифта, сатҳу сифати инфрасохтори кишвар ба таври назаррас беҳтар гардид. Симои шаҳрҳо ва ноҳияҳо тағйир ёфт, деҳот ободтар шуд ва барои зиндагии шоистаи мардум имкониятҳои нав фароҳам омаданд.
Дар баробари ин, яке аз ҳадафҳои муҳими стратегии давлат таъмини истиқлолияти энергетикӣ мебошад.
Сохтмони Неругоҳи барқи обии «Роғун» дар ин раванд аҳамияти махсус дорад. Роғун танҳо як иншооти энергетикӣ нест. Он рамзи иқтидори созандаи давлат, иродаи қавии миллат ва азми Тоҷикистон барои расидан ба истиқлолияти энергетикӣ мебошад.
Дар солҳои соҳибистиқлолӣ соҳаи саноат низ ба марҳилаи нави рушд ворид гардид. Эълон гардидани ҳадафи саноатикунонии босуръати кишвар ба рушди истеҳсолоти миллӣ, таъсиси корхонаҳои нав, зиёд намудани ҷойҳои корӣ, коркарди ашёи хоми маҳаллӣ ва афзоиши маҳсулоти ватанӣ такони ҷиддӣ бахшид.
Имрӯз корхонаҳои нави истеҳсолӣ дар минтақаҳои гуногуни мамлакат фаъолият намуда, маҳсулоти ватанӣ истеҳсол мекунанд ва саҳми худро дар рушди иқтисоди миллӣ мегузоранд.
Дар соҳаҳои маориф, тандурустӣ, фарҳанг, варзиш ва ҳифзи иҷтимоӣ низ корҳои бузурги созандагӣ анҷом дода шуданд. Зеро рушди давлат танҳо бо бунёди роҳу корхонаҳо маҳдуд намешавад — асоси пешрафти давлат инсон, сатҳи маърифат, саломатӣ, фарҳанг ва зиндагии шоистаи мардум мебошад.
Имрӯз насли ҷавони Тоҷикистон дар шароити дигар ба камол мерасад: дар шароити сулҳ, имкони таҳсил, рушди технологияҳои муосир ва дастрасӣ ба имкониятҳои нави донишомӯзиву касбомӯзӣ.
Ин аст яке аз бузургтарин дастовардҳои Истиқлолият — ба насли нав додани имкони оромона зиндагӣ кардан, таҳсил намудан, касб омӯхтан ва барои ояндаи Ватан саҳм гузоштан.
Дар сиёсати хориҷӣ низ Тоҷикистон дар давоми солҳои соҳибистиқлолӣ мавқеи худро ҳамчун кишвари сулҳпарвар, ташаббускор ва ҷонибдори ҳамкории байналмилалӣ устувор намуд.
Ташаббусҳои Тоҷикистон дар масъалаҳои об, тағйирёбии иқлим, ҳифзи пиряхҳо, муҳити зист ва рушди устувор аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ дастгирӣ ёфта, саҳми кишвари моро дар ҳалли масъалаҳои глобалӣ бештар намуданд.
Қабули ташаббуси Тоҷикистон оид ба Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор», солҳои 2018–2028, инчунин ташаббусҳои дигари байналмилалии Тоҷикистон шаҳодат медиҳанд, ки кишвари мо имрӯз на танҳо дар масъалаҳои дохилӣ, балки дар ҳалли масъалаҳои муҳими ҷаҳонӣ низ мавқеи фаъол дорад.
Ин ҳама дастовардҳо танҳо рақамҳо ё иншооти бунёдшуда нестанд. Дар паси ҳар як роҳ, мактаб, беморхона, неругоҳ ва корхона заҳмати мардум, иродаи давлат ва сиёсати созандае меистад, ки дар тӯли солҳои соҳибистиқлолӣ пайваста амалӣ гардидааст.
Ҳамватанони азиз!
Истиқлолият барои рушди иқтисоди миллӣ ва соҳибкорӣ низ имкониятҳои васеъ фароҳам овард.
Дар ин раванд минтақаҳои озоди иқтисодӣ ҳамчун яке аз механизмҳои муҳими ҷалби сармоя, рушди истеҳсолот, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва татбиқи технологияҳои муосир нақши муҳим доранд.
Минтақаи озоди иқтисодии «Данғара» низ бо ифтихор дар ин раванди созанда саҳми худро мегузорад.
Имрӯз дар МОИ «Данғара» барои фаъолияти соҳибкорон ва сармоягузорон шароити мусоид фароҳам оварда шуда, лоиҳаҳои гуногуни истеҳсолӣ амалӣ мегарданд. Корхонаҳои нав бунёд мешаванд, ҷойҳои нави корӣ таъсис меёбанд ва иқтидори истеҳсолии минтақа тадриҷан васеъ мегардад.
Мо хуб дарк мекунем, ки ҷалби сармоя танҳо як ҳадаф нест. Ҳадафи асосӣ ҷалби технологияҳои муосир, ташкили истеҳсолоти рақобатпазир, таъсиси ҷойҳои нави корӣ, рушди содирот, истифодаи самараноки захираҳои миллӣ ва саҳм гузоштан дар рушди иқтисоди кишвар мебошад.
Мо итминон дорем, ки бо дастгирии давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон МОИ «Данғара» минбаъд низ барои рушди саноат, ҷалби сармоягузорӣ ва татбиқи лоиҳаҳои нави истеҳсолӣ саҳми арзандаи худро хоҳад гузошт.
Ҳамватанони азиз!
Вақте мегӯем, ки Тоҷикистон дар 35 соли Истиқлолият роҳи бузургеро тай кардааст, ин танҳо сухани табрикотӣ нест.
Ин роҳ аз рӯзҳои душвори давлатсозӣ то таҳкими сулҳу ваҳдат, аз барқарорсозии иқтисоди миллӣ то саноатикунонии босуръат, аз инфрасохтори маҳдуд то роҳу нақбҳо ва иншооти муосир, аз мушкилоти энергетикӣ то қадамҳои устувор ба сӯи истиқлолияти энергетикӣ, аз солҳои вазнини гузашта то Тоҷикистони имрӯз мебошад.
Ва дар маркази ин роҳи пурмасъулият, пеш аз ҳама, халқи Тоҷикистон ва роҳбарияти давлат қарор доранд.
Мо ифтихор дорем, ки имрӯз дар як давлати соҳибистиқлол зиндагӣ мекунем; ифтихор дорем, ки соҳиби Парчам, Нишон ва Суруди миллӣ ҳастем; ифтихор дорем, ки Тоҷикистони мо дар ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун давлати мустақил ва соҳибэътибор шинохта шудааст.
Мо аз он ифтихор дорем, ки Пешвои миллат барои сулҳу ваҳдати миллӣ, таҳкими давлатдорӣ ва ободии Ватан хизматҳои бузург анҷом додаанд ва сиёсати созандаву ғамхоронаи роҳбарияти давлат барои пешрафти кишвар ва беҳтар гардидани шароити зиндагии мардум равона шудааст.
Ҳоло вазифаи мо — кормандони мақомоти давлатӣ, соҳибкорон, зиёиён, ҷавонон ва ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон — аз он иборат аст, ки ин дастовардҳоро ҳифз намоем, ба қадри сулҳу истиқлолият бирасем, бо меҳнати ҳалол ва масъулияти шаҳрвандӣ дар пешрафти Ватан саҳм гузорем.
Зеро Ватан танҳо бо сухан обод намешавад. Ватан бо меҳнат, масъулият, дониш, садоқат ва амал обод мегардад.
Бигузор насли имрӯз ба наслҳои оянда Тоҷикистони боз ҳам ободтар, пешрафтатар, нерумандтар ва соҳибэътибортарро ба мерос гузорад.
Бигузор сулҳу оромӣ дар Тоҷикистони азиз ҷовидонӣ бошад!
Бигузор ваҳдати миллӣ ҳамчун бузургтарин неъмати давлатдорӣ ҳамеша устувор бимонад!
Бигузор ташаббусҳои сулҳҷӯёнаи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ минбаъд низ барои таҳкими сулҳу субот, эътимод ва ҳамдигарфаҳмӣ хизмат намоянд!
Бигузор Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар осмони Ватани маҳбубамон ҳамеша парафшон бошад!
Бигузор Тоҷикистони соҳибистиқлол таҳти роҳбарии хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон минбаъд низ роҳи созандагиву бунёдкориро устуворона идома дода, ба дастовардҳои боз ҳам бузургтар ноил гардад!
Бо истифода аз ин фурсати фараҳбахш, ба тамоми мардуми шарифи Тоҷикистон, сокинони вилояти Хатлон ва ноҳияи Данғара, кормандони мақомоти давлатӣ, соҳибкорону сармоягузорон, аҳли илму маорифу фарҳанг, кормандони соҳаҳои иқтисоду саноат, ҷавонони саодатманди кишвар ва ҳамаи ҳамватанони азиз саломатии бардавом, рӯзгори обод, файзу баракат, хушбахтии оилавӣ, неруи созанда, осудагии рӯзгор ва комёбиҳои рӯзафзун орзу менамоям.
ҶАШНИ 35-СОЛАГИИ ИСТИҚЛОЛИ ДАВЛАТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН МУБОРАК БОШАД!
ИСТИҚЛОЛИЯТ — ПОЯИ ҲАСТИИ МИЛЛАТ ВА СУТУНИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ!
ВАҲДАТИ МИЛЛӢ — КАФИЛИ ПОЙДОРИИ ДАВЛАТ!
СУЛҲУ СУБОТ — ЗАМИНАИ РУШДИ ТОҶИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛ!
СОЗАНДАГӢ ВА МЕҲНАТИ СОДИҚОНА — РОҲИ ПЕШРАФТИ ВАТАН!
ИСТИҚЛОЛИ ДАВЛАТӢ МУБОРАК БОШАД, ТОҶИКИСТОНИ АЗИЗ!
ПАРЧАМИ ТОҶИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛ ҲАМЕША ПАРАФШОН БОД!